Stilstand of vooruitgang?

Blog, Bonaire, My private stories, My travel stories

Multitasken tijdens werk, wat met een collega boven bespreken, tijdens de trap aflopen met een andere collega appen en oepsss traptrede gemist. Resultaat? Gescheurde enkelband wat minimaal een maand rust nodig heeft. 

Alle tijd dus om weer een update te doen en mijn gedachtes op een rijtje te zetten. Alles gebeurd met een reden en soms moet je even op zoek naar het waarom achter een gebeurtenis. Mijn liefdesrelatie wordt stop gezet en blijkbaar is dat de reden dat ik precies op hetzelfde moment mijn enkelband scheur, letterlijk stil wordt gezet in dat moment om de situatie te overdenken en geen uitweg te hebben, die gevoelens moeten meteen onder ogen gezien worden. 

Roadtrip with the girls


Eerst ben ik boos om wat ik allemaal niet kan, maar dit heeft geen zin, het is de situatie accepteren en kijken wat ik wel kan. Ten eerste is het nodig om de gevoelens er te laten zijn en niet weg te stoppen. Wegvluchten in bijvoorbeeld sporten of uitgaan is dit keer geen optie. Het zorgt ervoor dat alle gedachtes en gevoelens opgeschreven en onderzocht worden en er tijd is voor healing en meditatie.
De kunst is om uit negatieve situaties je lessen te halen en dit meteen om te zetten naar iets positiefs, hoe moeilijk dit soms ook is. Hooggevoelig zijn is een gave en soms een opgave. Door het reizen en nu de emigratie ontmoet ik steeds meer anderen die bij mij passen, die hetzelfde in het leven staan en waar een super fijne vibe mee is. En de meeste van zulke personen komen op een bijzondere wijze opeens op mijn pad, het moet zo zijn.

3 weken later kan ik nog steeds wel boos zijn op de situatie, het duurt veel te lang, er is weinig verbetering en ik ben geïrriteerd dat ik niet kan doen wat ik wil, maar het heeft ook goede dingen gebracht. Het effect is dat ik in snel tempo door de vervelende emoties heen kon en het meteen kon verwerken. Niet sporten, elke vrije dag met vriendinnen op het strand hangen is op zich geen straf? Accepteren, loslaten en genieten van de dingen die wel kunnen. 

Ook op werkgebied is er tijd tot nadenken en komen er nieuwe ideeën boven. Werk je voor je geld of werkt geld voor jou? Hard werken voor weinig geld of weinig werken voor veel geld? Ik hou er niet van als mensen boven me staan en denken dat ze beter zijn dan mij. Iedereen heeft zo z’n kwaliteiten en iedereen moet gelijk behandeld worden. Velen hebben niet als doel om financieel afhankelijk te worden en bereiken het daarom ook niet, terwijl iedereen het kan. Het gaat om lange termijn doelen stellen. Tijd om weer even scherp te gaan stellen waar mn doelen liggen en aan een langer termijn plan te werken. De switch die ik de eerste week heb gemaakt met werk is nog steeds een goede keuze, ik kan veel leren op mijn nieuwe werkplek, wat een leuke uitdaging is.

Er zijn zo’n 20 nieuwe ideeën in mijn hoofd ontstaan wat ik kan gaan doen. Ik wilde weer een avond gaan Netflixen en toen was er ineens de switch van nee, nu moet ik gewoon beginnen aan een van die ideeën en het werkelijkheid laten worden. NU is de tijd. 1 project is zelfs in zo’n korte tijd al bijna werkelijkheid geworden en ben ik nu aan het afronden, als het helemaal klaar is maak ik het pas bekend, wordt vervolgd 🙂 

Hoe langer je emoties opkropt hoe moeilijker de situatie wordt. Onderzoek je emoties en gedachtes. Kwetsbaarheid vergt moed en kracht. Perfectie is een onhaalbaar doel. Niet vluchten of vechten in moeilijke situaties, maar voelen, erbij stilstaan en je lessen er uit halen. Maak ruimte voor antwoorden. In stilte en rust komt er vanzelf een antwoord of idee. Moed wordt gedood als we het gevangen zetten.
Het ego heeft geen belangstelling voor leven vanuit volle mens-zijn. Het wil zichzelf beschermen en bewonderd worden. We denken teveel, zie je ego los van jezelf, jij bent niet je ego. Love is happy when its able to give something. The ego is happy when its able to take something. Ego neemt geen verantwoordelijkheid, kijkt niet naar oplossingen. Leef vanuit je hart en laat je ego los. Perfectionisme is niet de sleutel tot succes, onderzoek toont aan dat het juist prestaties in de weg staat. Steeds minder ego, steeds meer soul. De ziel is van nature een gevend wezen en kent alleen maar vrede, geluk, zuiverheid, liefde en kracht. Back to the basic please!?!

Playa Frans


Waarom leven in angsten en niet in een vreugdevol moment blijven? Waarom uitkijken naar iets slechts wat er kan komen, maar misschien helemaal niet komt. Geniet van het goede moment wat je op dat moment hebt. Angst zorgt voor teleurstelling of kwetsing. Voorbereiden op een tegenslag helpt niet, het effect is juist dat je vreugde verspilt die je op dat moment had kunnen hebben. Spijt hebben hoort er niet meer bij. De leuke situaties waren mooi, de vervelende situaties brengen je goede lessen. Overgeven aan de dankbaarheid zorgt voor dankbaarheid. Misschien gaat er over een uur, een week of een maand wat mis, maar dan heb je wel het vreugdemoment kunnen vieren zonder zorgen zolang als het duurde. 

Bedenk je elke dag 1 persoon of ding waar je dankbaar voor bent en ben je hier bewust van. Kom je gevoelens onder ogen, ga ze niet verdoven of wegvluchten. Benoem het probleem en leer ervan. Hoe sterker je gevoel van zelfvertrouwen en eigenwaarde hoe beter je oordelen kunt loslaten. Het gevoel dat je het kunt is je vertrouwen in je vermogen om op de weg te blijven tot je aankomt. Mijn dankbaarheid lijst wordt elke dag een beetje langer en ik vind het in de kleinste dingen.

Empathie is je verbinden met een ervaring en de emoties. Terug vechten heeft geen zin, accepteren en loslaten en het universum zijn werk laten doen. Empathie is een keuze, een kwetsbare keuze, het vergt veel van de ander om die verbinding aan te gaan, om niet proberen het goed te praten, over zichzelf te gaan praten, op te willen lossen of het minder erg te laten lijken. Je moet emoties overnemen, wat heelt is de verbinding en het begrip wat je dan kan opbrengen. Perspectief van anderen respecteren als de waarheid. Neem perspectief, alleen dan kunnen we een volledig beeld van de wereld krijgen.

Er is geen weg naar het geluk. Geluk is de weg. 

Lang verhaal kort, niet zulke leuke weken, maar toch brengt dat ook weer goede dingen en ach, herstellen op het strand is zo erg nog niet, ik kan me slechtere plekken bedenken! Genoeg over al mijn hersenspinsels…🤪

Wist je dat ik op Weflycheap ook blogs schrijf over mijn reizen en mijn leven op Bonaire? Check de verhalen snel via DEZE link. 

Ken je de shop van Lief leven? Zij verkopen super leuke cadeautjes voor jezelf of anderen en schrijven inspirerende teksten, klik op de afbeelding om een kijkje te nemen.

Lief Leven webshop

Home sweet home

Bonaire, My private stories, My travel stories, My travel stories

Zo voelt het wel, home sweet home, ons nieuwe huis in Bonaire. Vorige maand was ik naar Nederland om me officieel uit te schrijven, mijn huis leeg te halen en alles te verkopen. Nadat ik de keuze had gemaakt om in Bonaire te willen blijven wonen, had ik nog wel af en toe mijn twijfel momenten of dit wel de beste keuze was, dat het niet een te impulsief besluit zou zijn.

In de tijd in Nederland werden die twijfels weg genomen. Het gevoel wat ik na de afgelopen paar reizen heb gehad bij het thuiskomen, had ik nu ook weer. Niet het blije gevoel van weer thuis zijn. In mijn eigen huis voelde het meteen ook niet meer als thuis. Misschien ook omdat ik het een half jaar onderverhuurd had. Moeite met mijn eigen huis verlaten had ik niet.


Don’t cry, going to live my happy life!


Letterlijk een nieuwe leven beginnen door spullen te verkopen of weg te geven, ontspullen, gaf mij juist een goed gevoel. Sommige spullen vond ik best jammer om weg te doen, maar waarom zou ik het bewaren? Wanneer ga ik het ooit weer gebruiken? Wat is het nut ervan? Er zijn heel veel spullen naar de weggeefwinkel gegaan. Daarvan weet ik dat ze er mensen blij mee maken die zeer weinig geld hebben om zelf leuke of nuttige spullen te kopen. Dat geeft toch een goed gevoel.

Natuurlijk was het super fijn en leuk om tijd met familie en vrienden te kunnen doorbrengen, dat had ik zeker gemist het afgelopen half jaar. Toch had ik meteen een sterk gevoel dat ik me meer thuis voel in Bonaire. Het blijft een tweestrijd om familie en vrienden achter te laten in Nederland en misschien voelt het soms ook wel een beetje egoistisch.

Vooral de eerste dagen voelde ik me niet fijn en moest ik even omschakelen naar het andere leventje. Er was chaos van mijn huis wat leeg moest, veel dingen om te regelen in korte tijd en ondertussen afscheid nemen. Zoals dat in Nederland gaat is je agenda direct vol met belangrijke en ook leuke afspraken, letterlijk alles moet gepland worden. Winterkleding dat weer uit dozen gehaald moest worden en verkoudheid en keelpijn kwam surprise surprise meteen weer opzetten.

Al snel wilde ik terug naar mijn leven in Bonaire. Tranquilo, poko poko, rustig aan. Waarom zou je iets vandaag doen als het ook morgen kan? Een agenda, die heb ik hier niet nodig. Zon, zee, strand en genieten van de mooie zonsondergangen.

Afscheid nemen in Nederland was ondanks dat het de goede keuze is wel lastig. Het niet weten wanneer je elkaar gaat zien is een gek idee. Geen moment hebben om naar uit te kijken. Gelukkig vinden de meesten Bonaire een goede vakantie bestemming en zullen me wel eens komen opzoeken en ik zal ook zeker nog in Nederland komen voor een vakantie in niet meer eigen land.

Nadat het huis redelijk was leegverkocht en op orde was heb ik vele mooie momenten gehad met de liefste mensen, dat was heel waardevol. Ik heb er vertrouwen in dat alle speciale connecties ook op afstand blijven bestaan. Far away, but close at heart.

De terugkomst in Bonaire was niet helemaal meteen rozengeur en maneschijn. Na al een paar weken uit dozen en koffers geleefd te hebben en een bepaalde onrust te hebben, ging dat nog even door. De eerste paar dagen verbleven Kim en ik in Hotel Islander, omdat ons huis nog niet klaar was. Een heerlijk hotel waar we even een kort vakantie gevoel konden hebben.

Cheers to our new life

Meteen een dag na terugkomst begon ik met mijn nieuwe job bij Hotel Islander als front desk medewerker. En ook werd ik direct gevraagd door de eigenaar daarvan of ik zijn office assistent wilde worden bij Spice Beach Club die hij sinds kort heeft overgenomen. Ik heb meteen ja gezegd op deze baan, omdat ik hier de uren krijg die ik nodig heb en dan voor dezelfde werkgever werk. Of ik meteen kon beginnen? Uh ja oke. Tijdelijk dus even een 3 dubbele baan, want ik had ook nog mijn werk bij Resort Bonaire. Ondertussen ingewerkt worden voor 2 nieuwe banen waarvan office assistent een nieuw op te zetten functie is. Veeeel informatie dus.

Bij hotel Islander werk ik nu in de weekenden bij de receptie. Buiten dat Angèle mijn lieve vriendin hier is vanaf dag 1 op het eiland, is ze nu ook mijn collega. Bij hotel Islander hoort ook het restaurant La terrazza. Als fan van Italiaans eten zit ik dus op de juiste plek!
Bij Beach Club Spice werk ik voornamelijk op kantoor en zorg dat alle administratie in orde is. Bij beide functies heb ik veel vrijheid, eigen inbreng en is er een leuke verstandhouding tussen werknemers en werkgever waardoor er een goede vibe hangt. Het was even wat chaotisch om zo ineens 2 nieuwe banen te starten precies na/tijdens 3 verhuizingen, maar het is de juiste keuze geweest. Whats meant to be, will be.

Spice Beach Club

Na een paar dagen konden we in ons nieuwe huis, waar we al zo’n tijd naar uitkeken. Na deze heftige, energie vretende weken, had ik veel behoefte om weer mijn eigen plek te hebben, spullen uit te kunnen pakken. Helaas was de woning niet zo fris en fruitig als we verwacht hadden en moest daar nog een dagje schoonmaak team aan vastgeplakt worden voordat we dan echt onze dozen uit konden gaan pakken.

En wat zijn we nu happy met ons nieuwe plekje. Een rustige buurt, een balkon met loungeset, airco, strand aan de overkant, het centrum en mijn werk dichtbij. Grappig detail wat je in Nederland waarschijnlijk niet kan bedenken, de ezels lopen hier gewoon in de tuin te snuffelen tussen onze spullen. Beetje jammer dat ze dan soms ook meteen de hele kliko omver gooien om wat lekkers te zoeken, maar ach wij vinden het wel wat hebben.
Wat ik ook zo leuk vind zijn de papegaaien. Ik hoor ze elke dag met luid kabaal voorbij vliegen of ze zitten in de boom naast mijn slaapkamer, wat een uitzicht, daar wordt je toch gelukkig van. Langzaam aan maken we het steeds gezelliger en keert de rust weer terug. Een normale werkweek, met veel flexibiliteit waardoor ik me nog steeds vrij voel, een mooie omgeving met altijd zomerse temperaturen, fijne vriendinnen en last but not least mijn lover dichtbij me.

HOME SWEET HOME!

Amazing views every day

Lief Leven webshop

Duukies Beachsocks

Blog, My private stories

De ideale vervanger van de ouderwetse waterschoen. Bij waterschoenen komt bij mij meteen de herinnering naar boven van de vervelende gespjes en zand en stenen die alsnog in je waterschoen terecht komen. Duukies Beachsocks zijn de hippe nieuwe variant van de waterschoen. Deze sok is gemaakt van lichtgewicht materiaal en sluit mooi aan op je voet waardoor er geen zand in komt.

De perfecte testpersoon van deze Beachsocks ben ik zelf natuurlijk. Nu ik op Bonaire woon ga ik (héél vervelend), meerdere keren per week naar het strand. De Duukies Beachsocks zitten standaard in mijn tas.

Door de vele stenen, rotsen en koraal op de stranden hier is het erg fijn om wat aan je voeten te hebben als je de zee in loopt. Het voorkomt pijnlijke voeten en heeft meer grip op gladde rotsen. Elke keer dat ik naar het strand ga ben ik weer blij met mijn Duukies. Op erg scherpe rotsen voel je het wel nog er doorheen, het is immers een sok met een anti-slip laagje. Het geeft net even wat extra bescherming waardoor je een stuk makkelijker de zee in kan gaan, maar houdt niet alles tegen zoals een harde waterschoen.

Bij het zwembad gebruik ik de Beachsocks zelf niet. Voor kinderen is dit wel een fijne uitkomst. Die rennen vaak over de gladde vloeren en hebben de kans hard te vallen. Voor volwassenen is dit niet echt nodig.

Ga je op vakantie naar een land waar veel stranden zijn met rotsen en stenen? Dan raad ik de Beachsocks zeker aan. Wat ook fijn is dat je voeten tegen heet zand en UV verbranding (SPF 50+) beschermd worden. Wat ik een mooie extra vind aan dit product is dat het zooltje gemaakt is van gerecycled rubber. De Beachsocks drogen snel, kunnen gewassen worden op lage temperatuur in de wasmachine en nemen weinig ruimte in je tas in.

De webshop waar ik nu voor werk als virtual assistant heeft de Duukies Beachsocks in het assortiment. Klik hier om een kijkje te nemen in de shop. In de shop worden de kindermaten verkocht. Voor de volwassen maten kun je terecht bij de officiele website van Duukies Beachsocks.

In Bonaire ben ik naast virtual assistant ook distributeur voor de Duukies Beachsocks. Mocht je op vakantie gaan naar Bonaire of hier wonen, dan kun je de Beachsocks via deze link bij mij kopen. Op dit eiland is het naar mijn mening echt een musthave voor alle kinderen en volwassenen.

Path of enlightenment

Blog, My private stories

Er is iets bijzonders gebeurd. Niet in één keer, maar met kleine stapjes. Iets waar ik geen invloed op had. Het gebeurde gewoon. En ik kon niet meer terug.

Twee jaar geleden ging ik voor het eerst backpacken. Een maand lang reizen door Thailand. De plek waar de verandering in mijzelf is begonnen. Ondanks de cultuurshock, eerste keer buiten Europa, voelde ik me hier direct thuis. De vrijheid van het op deze manier reizen was een soort van eye-opener. Met de dag leven, zien wat of wie er op je pad komt en genieten van de kleine dingen.


▪️ The path of enlightenment ▪️
There is no way without struggles but sooner or later you will find harmony
Like a lotus flower we have the ability to rise from the mud, bloom out of the darkness and radiate the world 🌟

Na ongeveer een week reizen gingen we naar het dorpje Pai. Het hippie sfeertje en de relaxte uitstraling zorgde ervoor dat ik meteen al niet meer weg wilde. Er gebeurde daar iets speciaals op een avond dat we cocktails gingen drinken in de Boom bar. Wat er precies gebeurde is moeilijk te beschrijven. Terwijl ik daar op de grond op kussentjes zat raakte ik aan de praat met een Nederlands meisje, Eline. We hadden het over onze reis en opeens was het of er niemand meer om ons heen was. De muziek stond hard en het was er vol met mensen. Toch leek het dat iedereen was verdwenen en dat we daar nog maar met zijn tweeën zaten. Eline keek mij heel diep in mijn ogen aan. Het leek letterlijk of ze binnen in mij zat. De energie stroomde door mijn lichaam. Na een paar minuten kwam ik terug in de realiteit. Ik vroeg aan Eline wat er net gebeurd was. Het enige wat ze mij vertelde was “dit was je ontwaking, zoek maar eens op wat dat betekent”. Ze vroeg mij daarna om haar ketting aan te raken van ruw bergkristal. Dit ging niet. Op een paar centimeter afstand bleef mijn hand hangen. Ik wilde verder, maar dat lukte echt niet. De energie die om de steen heen hing was zo sterk dat ik het niet kon vasthouden. Ik werd weggeduwd. Mijn vriendin was in gesprek geraakt met een vriend van Eline. Ik vertelde haar over wat ik net had gevoeld. Zij wilde wel weten wat ik precies meegemaakt had en vroeg of ze dat ook bij haar kon doen. Eline keek haar diep in haar ogen, maar er gebeurde helemaal niks. Ook de ketting kon zij wel gewoon vastpakken. Eline zei dat ze er nog niet voor openstond en dat het daardoor niet lukte. Het blijft een bijzondere ervaring, die ik nog steeds niet helemaal kan begrijpen.

Na mijn reis door Thailand was er iets veranderd. Ik was niet blij om in Nederland te zijn. Er was een gevoel van onrust. Ik moest weer een nieuw doel vinden. Al vrij snel nadat ik terug was besloot ik vrijwilliger te worden voor stichting Inside The Same. Een half jaar later ging ik met de stichting mee naar Tanzania om de kinderen met albinisme daar te helpen. Een geweldig mooie, maar ook heel heftige ervaring. Verandering en keuzes maken is een thema wat steeds blijft terugkeren. Na de gebeurtenissen in Tanzania was ik dan ook veel bezig met wat ik nou wilde.

In de periode daarna heb ik Annemieke leren kennen. Zij is reiki master en heeft mij verder geholpen op mijn pad van verlichting. Door de gesprekken en de reiki behandelingen zijn er een hoop mooie dingen op mijn weg gekomen. Inmiddels heb ik zelf reiki 1e graad en er is ontzettend veel gebeurd. Ik voel een persoonlijke groei en niks lijkt meer toeval te zijn. Ik heb iets moois in mijn handen. Toch verwonder ik me als ik iemand met reiki heb kunnen helpen. Ik kan letterlijk iemands pijn wegnemen en dat is soms best moeilijk te geloven.


▪️ Start each day with a grateful heart ▪️
When you focus on what you’re grateful for, you’ll always be in a better mood, the human brain is incapable of being grateful and angry at the same time, so always be grateful and you’ll have a better quality of life.
I’m grateful to have people in my life who care about my growth as if it’s part of their own. I’m grateful to be loved and to be able to love 🙏🏼

De volgende stap was om alleen op reis te gaan. Ik ging in mijn eentje backpacken door Bali. Vooraf had ik buikpijn, was verdrietig en bang om alleen te gaan. De keuze om te gaan was zo moeilijk, maar toch was er iets in mij dat zei dat ik het toch moest doen ondanks alle angsten. Zodra ik in het vliegtuig zat was het over en werd ik weer rustig en blij. Eindelijk had ik voor mezelf gekozen en dat was helemaal niet eng, het was geweldig!

Afgelopen maand ben ik weer alleen op reis gegaan. Dit keer ging ik naar Bonaire. Ik had een schrijfcursus geboekt bij Christel. Ik heb niet alleen gewerkt aan mijn schrijftechnieken, maar ook bijzondere gesprekken gehad. Ik heb vervelende dingen achter mij kunnen laten en onbewust is er nog meer in beweging gebracht. Toen ik thuis kwam was ik namelijk weer niet happy om thuis te zijn. Maar dit keer was het anders. Nu ging ik er meteen wat mee doen. Dit keer had ik binnen een paar weken een contract voor een studio op Bonaire getekend om daar te gaan wonen. Ik had hier niet over nagedacht, het overkwam me. Het gevoel was zo sterk dat ik na 10 jaar ontslag heb genomen op mijn werk zonder dat ik wist wat ik dan verder ging doen. Het is op dit moment nog steeds wat onrealistisch. Ik heb een nieuwe baan, die ik vanuit Bonaire kan gaan uitvoeren. Ik was druk aan het solliciteren op allerlei banen en deze baan kwam onverwachts naar mij toe, dat moet zo zijn toch? Als het lukt om alles te regelen wat nodig is, dan woon ik volgend jaar tijdelijk op Bonaire. Iets wat ik mij een paar weken geleden nog niet had kunnen voorstellen. Hoe mijn leven er dan verder uit gaat zien? Ik heb geen idee. En eerlijk gezegd vind ik dat helemaal niet erg. Ik ga genieten van de vrijheid en mijn gevoel volgen. Nieuw jaar, nieuwe kansen en avonturen!

Follow your heart, it knows the way❤️

Wel of niet alleen op reis?

Asia, Bali, Blog, My private stories, My travel stories

 

6143ea51c342ebc5e53ec8d02bbfce2f

Oohh wat vond ik het eng om deze keuze te maken. Ga ik dit echt alleen doen? Ik heb zo getwijfeld, maar het gevoel dat ik het alleen moest doen was sterk genoeg en ik boekte een paar maanden geleden een ticket naar Bali, toen kon ik niet meer terug. Alleen een vliegticket en alles verder loslaten, daar zien wat er op mijn pad komt…

Alles wat nieuw of onverwacht is vind ik eng. Vooraf was ik dan ook vooral bezig met wat er allemaal wel niet mis zou kunnen gaan. Ik heb weinig vertrouwen en bind me maar al te graag aan iemand waarbij ik me veilig voel. Dat moest doorbroken worden en de enige manier was om op reis te gaan, alleen, ver weg.

Eerder een maand backpacken door Thailand met een vriendin samen, daarna een heftige reis door Tanzania om vrijwilligerswerk te doen met een organisatie, de volgende stap was nu om alleen weg te gaan.

Op het moment dat ik het vliegtuig instapte op Schiphol kwam er een soort overwinningsgevoel over me heen. Ik ga dit doen en het voelde vanaf dat moment goed. Dit blije gevoel is tijdens de reis bij me gebleven. Bali heeft me alleen maar goeds gebracht. Ik voelde me happy, volledig mezelf en rustig. De juiste mensen zijn op mijn pad gekomen tijdens deze reis en ik heb een geweldige tijd gehad!

 

31091829_10213332857210877_3638811316580411352_n

 

Alles waar ik bang voor was is niet gebeurd. Ik heb me niet alleen of eenzaam gevoeld, in tegendeel, ik ben maar een paar uur alleen geweest. Ik ben niet verdwaald, met de app maps.me vind je overal ter wereld offline de weg. Er zijn geen spullen gestolen, al heeft een aap wel een poging gedaan. Ik ben niet aangevallen door een python of spin (en eerlijk hoe groot is die kans nou dat dat zou gebeuren?)
In het boek “Logica van geluk” stond de quote Leer dood te gaan voor je sterft. Het is tijd je angsten onder ogen te zien. Er is niet positiefs aan angst. Het weerhoudt je alleen maar om acties te ondernemen en mooie momenten te hebben. Let it gooooo!

Ik heb m’n gevoel weer terug gekregen, ik heb het alleen gedaan en ik heb mijn eigen weg gevolgd. Wel of niet alleen op reis gaan? Ik kan nu achteraf alleen maar JA! zeggen. Ik denk dat het voor iedereen goed is om dit een keer te doen. Volledig op jezelf aangewezen zijn, met niemand rekening hoeven houden en jezelf beter leren kennen.

Als je gelukkig wilt zijn, leef in het hier en nu!     (en lees het boek Logica van geluk 😉 )

f06407c70624708bbb6ee4abfdbcd74d

How did I survived my depression?

Blog, My private stories, The Netherlands

Een depressie… Hoe kom je er aan? En een betere vraag, hoe kom je er weer vanaf?
Ongeveer anderhalf jaar geleden is mijn depressie begonnen (iets wat ik toen niet wist). Langzaam aan is het komen binnensluipen, heb ik het proberen te verdringen, maar uiteindelijk moest het er wel uitkomen. Na mijn reis naar Tanzania is het allemaal teveel geworden. Meerdere factoren spelen hierbij een rol. Een heftige reis achter de rug, de verwerking van de abortus, dagelijkse routine op werk, de liefde wat niet goed verloopt… Als het op alle vlakken niet goed gaat dan wordt je op een gegeven moment stop gezet door jezelf.

08f06b08cd072da97ffeff9e650699de
Afgelopen zomer ging ik naar de dokter met wat lichamelijke klachten, ik dacht zelf dat mijn B12 niveau niet goed was waardoor ik me zo voelde, maar al snel liet de dokter vallen dat ze dacht dat ik een depressie had. Daar schrok ik van. Ik? Een depressie? Waarom heb ik dat zelf niet in de gaten…? Ik werd doorverwezen naar de psycholoog waar een aantal testen werden gedaan waaruit ook bleek dat ik in een best heftige depressie zat. Door zelf de uitslagen te zien en de bevestiging kreeg dat ik een depressie had, moest ik er wel aan geloven. Al die tijd heb ik mijn gevoelens deels weggestopt, altijd maar doorgaan, vooral aan anderen denken en niet aan mezelf. Zolang ik doe alsof ik vrolijk ben en het naar m’n zin heb zal het vast goed komen. Ik ging steeds meer doen zodat ik ook nergens bij stil hoefde te staan. Fulltime werken, een eigen webshop, kinderfeestjes, bloggen, vrijwilligerswerk en daarnaast nog een sociaal leven. Alles deed ik met plezier, echt waar, alleen goed was het niet.
Toegeven aan de depressie was misschien wel het moeilijkste. Ik wilde niet zielig gevonden worden, ik wilde niet verdrietig zijn, ik wilde niet zo balen van mezelf. Ik wilde dat alles gewoon normaal en leuk was. Urenlang heb ik gehuild, zo intens verdrietig en niet eens weten waarom dan eigenlijk precies. Ik had ontzettend veel slaap nodig. Urenlang kon ik voor me uit zitten staren. In de supermarkt wist ik niet wat ik moest kopen. En weer kon ik dan zo ontzettend van mezelf balen dat mijn dagen op dat moment zo gevuld moesten zijn. Ik wilde niemand zien, geen leuke dingen doen, ik kon me nergens toe zetten.De psycholoog vond de situatie zorgelijk en stelde voor om aan de antidepressiva te gaan. Dit wilde ik absoluut niet, ik wilde er zelf uitkomen en niet weer gevoelens weg gaan stoppen met medicijnen. Al heb ik echt m’n momenten gehad dat ik het niet meer zag zitten en wel een pilletje zou willen om weer blij te worden. Er zijn ook natuurlijke producten die ondersteuning bieden bij een depressie. Daar sta ik wel voor open en dat heb ik dan ook geprobeerd. Ik neem dagelijks Sint Janskruid tabletten of thee. Ook ben ik gestopt met de pil, omdat dit ook invloed kan hebben op de depressie. Binnenkort ga ik een hormoonvrije spiraal, Gynefix laten plaatsen.

9341ea74f261ad6064e647d08844ad80

Accepteren dat dit nou eenmaal zo was, echt aan mezelf gaan denken en die rust nemen heeft wel geholpen. Op het werk heb ik een interne verandering gemaakt waardoor ik weer met nieuwe energie aan het werk ben, een leuke nieuwe uitdaging wat ook zeker mee heeft geholpen om weer de positiviteit terug krijgen. Gesprekken bij de psycholoog, muziek luisteren, lezen, schrijven, sporten… Weer gaan voelen wat ik nou echt voel, wat ik wil, wie ik ben. Wat was dat confronterend. Ik kwam erachter dat ik helemaal niet meer bij mezelf stil stond en alleen maar bezig was met het anderen naar de zin maken. Ik kon over iedereen vragen beantwoorden behalve over mezelf. Ik heb reiki behandelingen gehad en een paar weken geleden zelf reiki 1e graad behaald bij reiki master Annemieke Huese. Dit was mijn manier om weer tot mezelf te komen en de rust te vinden die ik nodig heb. Ik vond veel herkenning in het boek “Fuck the quarterlife crisis” en door de opdrachten uit het boek “Patronen doorbreken” ben ik gaan ontdekken hoe ik de dingen kan veranderen.

Het gaat nu zoveel beter, ik kan weer lachen, heb weer zin om leuke dingen te ondernemen en heb meer energie. De belangrijkste tip die ik anderen kan geven is denk ik toch om jezelf te accepteren, stil te staan bij wie jij bent, jezelf op nummer 1 zetten. Ga terug naar je gevoel en luister naar je hart. Bij mij heeft reiki geholpen, maar iedereen heeft zijn eigen manier, iets moet bij je passen. Zoek naar jouw weg hier in en je komt er sterker uit dan je ooit had kunnen denken. Ik wil iedereen bedanken die tijdens deze donkere tijd bij mij is gebleven, dat is zoveel waard!

71da41fa66bd738968e0bc96d2d24361

Keep moving forward…

Blog, Europe, My private stories

Nu iets meer dan een jaar geleden stond mijn leven op zijn kop. Ik kwam erachter dat ik zwanger was en maakte de moeilijkste beslissing ooit in mijn leven, ik maakte de keuze om een abortus te laten doen. Wat een moeilijk jaar is dit geweest met vooral veel down momenten en af en toe wat kleine ups. Meer over die periode kun je lezen in het blog “The only way is up”.

 

6f75fefd95b802728265e21674e58b5e

 

Dat ik nu een jaar later kan zeggen dat het weer goed met me gaat had ik echt niet kunnen bedenken. Wekenlang, maandenlang heb ik gehuild, voelde ik me depressief, leeg en verdrietig. Om uit zo’n diep dal te komen is echt heel lastig. Met tijd, begeleiding, kracht en lieve mensen om mij heen ben ik er weer uitgekomen. Mijn eigen gedachten weer positief krijgen, doelen stellen en weer leuke dingen gaan doen vergde enorm veel energie, maar het besef was er wel dat ik het echt alleen moest doen, ik moest hier zelf weer uitkomen. Dat heeft een hoop tranen en doorzettingsvermogen gekost. Ik probeerde alles weer langzaam aan op te pakken en haalde kracht uit muziek, quotes, schrijven, sporten en bepaalde mensen om mij heen die mij wisten te motiveren. Het waren kleine momentjes waar ik mijn geluk weer uit kon halen. Er kwam weer een échte lach op mijn gezicht, ik kon weer leuke dingen gaan doen en kon zelfs weer liefde voelen.

“Mindset is everything”

 

Ik heb mijn keuze kunnen accepteren en heb het een plekje kunnen geven. Het is niet meer iets wat dagelijks door mijn gedachten gaat. Het zijn nu bepaalde momenten zoals de maand dat het kindje geboren zou zijn, daar had ik het heel moeilijk mee. Soms merk ik nog steeds dat ik gevoelens wil ontvluchten en het weg stop, maar het zal toch op bepaalde momenten terug blijven komen en daar moet ik mee leren omgaan. Het heeft veranderd hoe ik nu in het leven sta

Bij het Fiom had ik aangegeven dat ik wilde meewerken aan onderzoeken over abortus zodat ik anderen kan helpen. Zo wordt ik nu af en toe benaderd om ergens aan mee te werken. Begin van dit jaar heb ik (toen nog anoniem) een interview gehad met de NOS, die kun je hier lezen. Afgelopen maand heb ik ook meegewerkt aan een onderzoek over abortusverwerking. Deze resultaten komen later dit jaar online. Ik vind het fijn om hier aan mee te kunnen werken en op deze manier anderen te kunnen helpen en zo heb ik toch ook mijn momenten dat ik het er weer over “moet” hebben en er wat dieper op in kan gaan.

 

d8983ec5e959db2b71d21e1e77fd879a

 

It’s ok not to be ok.

Blog, Europe, My private stories

1e0f588d0bbe5873fd5cb776c9cb13d3

 

Een paar jaar geleden kwam er na veel onderzoek uit dat ik een B12 tekort heb. Eindelijk was er een verklaring voor al mijn klachten. Wat heb ik me slecht gevoeld. Totaal geen energie, hartkloppingen, angstaanvallen, stemmingswisselingen, misselijkheid, pijn en zo nog een heleboel meer dingen… Sommige dagen voelde het echt als overleven en ik voelde me onbegrepen. Ik ging maar gewoon door met alles en probeerde zo min mogelijk te laten merken dat het niet goed ging. Zo vaak was er gezegd dat het tussen mijn oren zat en dat ik niks had, wat kun je dan blij zijn met een arts die bevestigd dat er wél wat mis is en die met een behandelplan komt.

“I’m not living, I’m just surviving”

Na lange tijd wel ik doorverwezen naar internist Tervoort in Delft die gespecialiseerd is in B12 tekort. Heel fijn om bij iemand terecht te kunnen die er meer vanaf wist en waar ik serieus werd genomen. Zij heeft ook onderzocht wat de oorzaak is dat ik dit heb gekregen. Waarschijnlijk heb ik teveel antibiotica kuren gehad waardoor het vitamine tekort is ontstaan.

Een aantal jaren heb ik B12 injecties gekregen, waardoor mijn lichaam steeds een boost kreeg en ik me wat beter ging voelen. De injecties werden langzaam afgebouwd en nu heb ik die niet meer nodig. Na lange tijd voelde ik me eindelijk weer mezelf en had ik meer goede dan slechte dagen.

Inmiddels hoef ik geen injecties meer en gebruik ik alleen nog B12 pillen (Orthica). Ik moet zelf aanvoelen wanneer ik het wel of niet nodig heb. Soms heb ik er nog slechte dagen tussen zitten waarbij de vermoeidheid en neurologische klachten meteen weer toeslaan. Dan moet ik het rustig aan doen, extra vitamines innemen en er op letten dat ik gezond leef. Het is voor anderen lastig te begrijpen wat het precies inhoud en hoe ik me dan voel. Gelukkig is het bij mij nu redelijk stabiel en kan ik weer genieten van de goede dagen!

“Focus on your blessings” 

 

Denk je dat ook een B12 tekort zou kunnen hebben? Klik hier voor de uitgebreide symptomen lijst om te checken of je klachten hebt die daarbij kunnen horen.

 

Voor al je vragen en om ervaringen te kunnen delen kun je terecht op deze Facebook groep.

 

Het Bucketlist Boek

Blog, Europe, My private stories
Het Bucketlist Boek… 500 dingen die je gedaan moet hebben!  Dit boek kreeg ik voor mijn verjaardag, erg leuk om te krijgen. 

bucketlistboek (1).png

In dit doeboek vind je ideeën die voor iedereen haalbaar zijn. Sommige opdrachten zijn gemakkelijk aan te vinken, andere zijn dan weer een grotere uitdaging, maar vaak zijn dit juist de leukste dingen. Een boek schrijven, met een tandem fietsen, een taart in iemands gezicht gooien, kussen onder de Eiffeltoren of op de top van een berg staan… Dit soort dingen kun je allemaal in het boek vinden. Je kan de lijst nog verder uitbreiden door je persoonlijke dromen toe te voegen op een aparte pagina daarvoor. 

 

Inmiddels heb ik al aardig wat dingen kunnen afstrepen in mijn bucketlist boek. Speciaal voor het boek ben ik 2 uitdagingen aan gegaan die ik anders misschien wel nooit had gedaan;

IMG_4171.JPG

Afgelopen zomer maakte ik voor het eerst een ritje achter op de motor… Een impulsieve actie zodat ik dit puntje eindelijk kon afstrepen en vooraf niet te zenuwachtig kon worden. Dat was best wel spannend. Wat gaat dat hard zeg, maar het geeft ook zeker wel een kick die snelheid. Ik zou nog wel een keertje mee durven gaan 😉

IMG_4158.JPG

 

Het laatste wat ik heb kunnen afvinken in het boek was koe melken! Ik werk op een agrarisch kinderdagverblijf waar ook een melkveehouderij is. Ik kom regelmatig in de stal bij de koeien, maar melken, dat had ik nog nooit gedaan. Dat werd de hoogste tijd dus om dat eens te gaan proberen! Mijn collega heeft een boerderij en ik ging bij haar man op bezoek om een cursusje koe melken te krijgen.

IMG_7164

Ik krijg een overall en laarzen aan en dan kunnen we beginnen. Eerst krijg ik wat uitleg en laat de boer zien hoe het allemaal in zijn werk gaat en dan mag ik meehelpen. Nog een hele uitdaging om dat goed te doen! Super leuke ervaring. Ik voelde me een beetje als een deelnemer van “Boer zoekt vrouw” die voor het eerst mee gaat helpen op de boerderij haha.

FullSizeRender

 

Wil jij ook dit leuke boek hebben of kopen? Je kunt het bij verschillende boekhandels kopen voor €14,99