Interview; Francisca in Japan!

Asia, Blog

Francisca-Asakusa-juni2016.png

 

* Wie ben je en waar kom je vandaan?

Mijn naam is Francisca en momenteel woon ik in de stad Den Haag, ik heb van jongs af aan wel interesse gehad in de wereld en geschiedenis, maar heel lang bleef het reizen voornamelijk in Nederland en soms net erbuiten. Sinds een aantal jaren hou ik mij bezig met het schrijven van artikelen voor mijn website AVO Blog, waarmee ik hoop mensen te inspireren om meer te weten te komen over Japan, de Japan gerelateerde evenementen in Nederland, België en daarbuiten, maar deel ik ook graag interviews en reviews die voornamelijk te maken heeft met Japanse muziek. Zelf organiseer ik nog weleens een concert van een Japanse band of artiest in Nederland, verder heb ik meestal een fotocamera in mijn handen voor sfeerfotografie, en ben ik geregeld te vinden op Japan gerelateerde evenement om deze te verslaan voor mijn website. Op Japan gerelateerde evenementen sta ik merendeel bekend als Francisca van AVO.

* Waar ging je reis naar toe en hoelang bleef je daar?

Voor jaren was mijn verste reis een vakantie in Slowakije, met één dagje in Hongarije. Dat werd vorig jaar juni wel heel wat anders! Mijn reis ging namelijk naar het Land van de Rijzende Zon; Japan! Misschien niet heel verrassend, gezien ik mij al jaren bezighoud met het land, maar vorig jaar kreeg ik het voor elkaar om dan toch echt naar Japan te gaan. Voor mij was het voor het eerst dat ik zo ver van huis ging, en ook dat ik met het vliegtuig op reis ging. Ik kreeg het voor elkaar om in totaal een hele maand te kunnen verblijven in Japan, ik vertrok op 1 juni vanaf Schiphol naar Narita, en op 2 juli vertrok ik vanaf Haneda naar Schiphol.

* Met wie was je op reis en waarom?

Ik ging alleen op reis naar Japan. Al jaren droomde ik ervan om naar Japan te gaan, en daar heb ik met diverse mensen over gesproken. Iedereen wist dat het mijn droom was om naar Japan te gaan. In dit soort gesprekken kwamen nog weleens voorstellen naar voren van (oude) vrienden om dan samen op reis te gaan, maar uiteindelijk kwam het niet verder dan een voorstel. Dat ik uiteindelijk in het vroege begin van 2016 kon kortsluiten dat ik in datzelfde jaar, in de maand juni, op reis naar Japan zou gaan, had te maken dat ik wist dat ik de middelen had om op reis te gaan, en het kwam erop neer dat ik helemaal zelf zou gaan. In mijn eentje! Dat is natuurlijk wel spannend. Ik ben vaker alleen naar het buitenland gegaan, België, Duitsland, niet echt verder dan dat. Soms was het een dag, soms een paar dagen, maar dat is wel heel wat anders dan een gehele maand in een land ver weg van thuis. Maar in principe was alleen reizen helemaal geen slechte keuze geweest. In principe ken ik dankzij mijn werkzaamheden diverse mensen in Japan die ik daar kon ontmoeten, dus helemaal alleen was ik niet!

* Hoe was je reisroute?

Ik kwam 1 juni aan op het vliegveld van Narita, en na een stuk reizen met hier en daar gewissel van de treinen, kwam ik aan in Nakano, dicht bij onder andere Shinjuku en Shibuya. Dit was op advies van een vriendin van mij die al jaren ervaring heeft met reizen naar Japan, en vooral naar Tokyo.

In Nakano verbleef ik in een guesthouse, welke geschikt is voor backpackers. Je kunt kiezen voor een korter verblijf, maar ook langere verblijven zoals een maand is mogelijk. Ik koos voor een guesthouse met een eigen kamer voor mijzelf. Na twee weken vertrok ik met de shinkansen richting Shizuoka, om een vriend eindelijk in het echt te ontmoeten. Ik kende hem al jaren via het internet, en het was zeer fijn om hem eens in het echt te zien en te spreken. Samen met zijn vrouw gingen we op pad in Shizuoka om wat te zien van de omgeving, en natuurlijk lekker eten in typische Japanse horeca. Een dag later ging ik richting Osaka, om een vriendin te bezoeken. Zij liet mij naast Osaka, de plaatsen Nara en Kyoto zien. Een eigen gids, dat is best luxe! Na een aantal dagen verblijven in Osaka, ging ik weer terug naar hetzelfde guesthouse in Tokyo om daar mijn vakantie af te maken.

 

shinjuku-station-juni2016

Station Shinjuku

* Heb je contact met andere backpackers gekregen daar?

In het guesthouse was het vooral ieder voor zichzelf, gezien iedereen een eigen kamer had. Je deelde wel de keuken, badkamer en toilet, en heel soms kom je iemand van het guesthouse tegen, of van de organisatie die de guesthouse onderhield. Sommige reizigers vertrokken na een korte periode, waardoor het contact soms heel vluchtig was.

Het meeste contact had ik met een meisje uit Duitsland. Zij kwam op dezelfde dag aan in het guesthouse, we hadden zelfs hetzelfde vliegtuig genomen naar Japan toe, maar het contact kwam pas na een aantal dagen. Zij was naar Japan gekomen om een geheel andere reden dan ik. Haar missie was om werk te zoeken. Ze kan ook prima Japans spreken en het was niet de eerste keer dat ze in Japan was. In mijn gesprekken met haar vond ze het interessant om te horen wat ik allemaal had meegemaakt, en ik hoorde aan waar ze zich mee bezig hield. Soms kwam ze met adviezen, en door haar kwam ik bij een goedkope supermarkt, waardoor ik mijn vakantie lang niet al te duur uit was wat betreft eten en drinken. In het hostel was ik te kort om echt goed contact te maken met backpackers, al sprak ik wel met een moeder en dochters die al een tijdje aan het reizen waren in Japan. Ik heb hen adviezen kunnen geven over bepaalde plekken in Tokyo.

* Welke bezienswaardigheden heb je gezien?

Ik ben best wel een optimist, want bij sommige bezienswaardigheden heb ik nee gezegd, voor nu. Ik zei tegen mij zelf: dit kan ik de volgende keer ook zien, want ik kom zeker terug naar Japan! Maar bovenaan mijn lijstje stond Kinkaku-ji, ook wel bekend als het Gouden Paviljoen, in Kyoto. Toen ik tiener was had ik een Japanse penvriendin, Lina, die mij een foto stuurde van zichzelf voor de gouden tempel. Ik wist direct dat ik dit van dichtbij wilde zien, en dat heb ik ook gedaan. Verder ben ik in Tokyo vooral gaan rondlopen en kijken waar ik allemaal naartoe kon gaan.

Tokyo Tower ben ik voorbij gelopen, ik was op dat moment alleen en zag allemaal stelletjes die kant opgaan. Ik voelde mij gelijk er niet tussen passen, dan maar een keer terug met iemand erbij! Maar ik ben wel boven in het Tokyo Metropolitan Government Building geweest, om gratis uit te kijken over Tokyo. Verder heb ik in Shizuoka de archeologische plek Toro Iseki bezocht, waar 2000 jaar oude overblijfselen te vinden zijn van een oude agrarische gemeenschap, per ongeluk gevonden in 1943. Verder, omdat Shizuoka de stad van de Shoguns is, heb ik de Kuno-zan Toshogu Shrine bezocht, waar de grootste shogun begraven is. Ik heb uiteindelijk behoorlijk wat tempels en shrines bezocht tijdens mijn reis in Japan. Ook ben ik wat musea afgegaan, helaas niet Ghibli Museum gezien deze gesloten was, waaronder Edo-Tokyo en een Ukiyo-e museum in Shizuoka.

* Wat is het meest bijzondere wat je hebt meegemaakt?

Ik ben nogal een muziekliefhebber, en tijdens mijn verblijf in Japan heb ik een aantal concerten bezocht. In Nederland bezoek ik geregeld concerten, en anders organiseer ik ze zelf. In Japan bezocht ik voornamelijk de bands waarvan ik weet dat ze niet zo gauw naar Europa zullen komen voor een tour. Het waren zeer bijzondere optredens, waarbij er één mij zo is bijgebleven, dat ik er nu nog steeds over heb met mijn vrienden: de tourfinale van de band cali≠gari in EX THEATER ROPPONGI. Online en offline spreek ik geregeld met concertgangers die naar een bepaalde show waren gegaan, en er helemaal ervan onder de indruk waren. Terwijl ik zelf wel kan genieten van de liveshows, maakte ik niet hetzelfde mee als de mensen die zo onder de indruk waren. Ik noteerde mijn bevindingen (soms voor een concertverslag), en daarmee was het klaar. Misschien ben ik kieskeurig geworden, want de laatste jaren weten maar weinig bands echt indruk op mij te maken. Ik heb ooit een huiskamerconcert meegemaakt van Acid Mothers Temple, en dat was een lange tijd mijn meest favoriete show, gezien het echt indruk op mij wist te maken. Je kon staan of zitten waar je maar wilde, en ik eindigde uiteindelijk naast de bassist van de band, zittend! Maar nadat ik die ene show van cali≠gari heb bijgewoond, had ik een nieuwe favoriet. Het smaakte duidelijk naar meer, en mocht ik weer eens naar Japan gaan, dan wil ik zeker weer een show van deze band meemaken. Ze maken er duidelijk een feestje van, en het publiek doet gezellig mee! Bij alle concerten die ik meemaakte, weet ik wel dat de sfeer altijd zeer fijn was en gemoedelijk. Iedereen van het publiek had respect voor elkaar. Bij cali≠gari was dat precies zo. De juiste liedjes werden gespeeld, er waren wat extra dingetjes bedacht om de tourfinale specialer te maken dan de normale shows, het zat allemaal goed in elkaar. Er waren heel wat mensen erop afgekomen, waardoor het wachten in de rij voor de merchandise erg lang was voor en na de show! De CD die ze tijdens die tour promootte kreeg een extra dimensie dankzij het optreden die ik heb bijgewoond en is uiteindelijk ook de soundtrack geworden van mijn trip in Japan. Dus elke keer als ik liedjes van die CD draai, denk ik terug aan Japan en krijg ik meteen last van een soort van heimwee.

caligari-extheatherroppongi2016.png

Ex theather Roppongi 

* Had je vooraf een budget en heb je je daar aan kunnen houden?

Ik had zeker een budget, doordat ik goedkoper eten kon klaarmaken in mijn guesthouse, scheelde het enorm met mijn uitgaven. Ik heb uiteindelijk wel iets meer uitgegeven dan gepland, maar dat had onder andere te maken met een aantal CD’s die ik dolgraag wilde hebben. Ook twijfelde ik vooraf of ik wel een Japan Rail Pass moest nemen of niet. Dat heb ik uiteindelijk niet genomen, en in principe was ik qua uitgaven niet veel meer kwijt dan dat ik kwijt zou zijn voor een pas van 7 dagen. Maar omdat ik geen 7 dagen achter elkaar gebruik zou maken van zo’n pas, heb ik ervoor gekozen om hem niet te kopen.

* Waar heb je overnacht?

Ik heb voornamelijk overnacht in de guesthouse van YADOYA. Een aantal dagen voordat ik Japan ging verlaten, moest ik helaas wel al vertrekken uit dit guesthouse, omdat de kamer alweer verhuurd was aan iemand anders. Ik was zelf nogal laat met het boeken van deze kamer, dus ik had best wel mazzel dat ik merendeel van mijn tijd kon verblijven in hetzelfde guesthouse. Daarna vertrok ik naar de andere kant van Japan, om een aantal nachten te verblijven in Sumidagawa Youth Hostel. In Shizuoka heb ik één nacht overnacht in een hotel dichtbij het station, gezien ik de volgende ochtend weer zou vertrekken naar Osaka. Dit hotel heb ik gekozen op aanraden van de Japanse vriend uit Shizuoka, het was de goedkoopste optie, maar zeker wel een goede: Hotel Prive. De kamers zijn gericht op de zakenmensen die de laatste trein niet konden halen en een nacht moeten overnachten, zodat ze de volgende dag weer op pad kunnen. Er ligt een pyjama voor je klaar, en daarbij kun je eventueel rustig nog wat werk verzetten aan een bureau. Extra bevestiging, dat het een hotel was voor zakenmensen, kreeg ik toen ik de ochtend erop mijn ‘petit’ ontbijt zat te nuttigen tussen allemaal zakenmannen.

* Hoe was het eten?

In Nederland krijg je tegenwoordig genoeg mogelijkheden om Japans te eten, sushi moet iedereen inmiddels wel kennen. Maar dat is eigenlijk iets wat ik maar één keer heb gegeten, namelijk in Kyoto. Ik heb zelf ook eten klaargemaakt, al bleef het soms heel simpel bij miso-soep, ramen (noodles) met wat groenten. De conbini (convenience store) is altijd om de hoek, dus als iets niet wilde lukken, kon ik altijd nog even shoppen. Ik heb natuurlijk zoveel mogelijk nieuwe dingen geprobeerd, maar ik moet zeggen dat ik het niet kon laten om weleens een onigiri (rijstbal) te kopen bij de conbini. Het is immers de mascotte van mijn website AVO Blog.

thee+matcha-ijs-bij-cha-no-yu.png

Thee en matcha (thee) in Tokyo

* Heb je ook minder leuke momenten gehad?

Ik vond de jetlag zeer vervelend. Ik had door de spanning van de aankomende reis amper kunnen slapen in het vliegtuig naar Japan toe. Op de tweede avond in Japan werd ik niet lekker nadat ik een bezoek had gebracht aan een Sento (badhuis). Ik denk dat de warmte van de baden die ik nam de vermoeidheid naar boven bracht. Een Japanse vriendin van mij – die met mij naar het badhuis was gegaan – zorgde voor medicatie en ik ben direct richting bed gegaan nadat ik aankwam in het guesthouse. Uiteindelijk werd ik de volgende dag stukken frisser wakker. Verder is het altijd afwachten met wie je het guesthouse deelt, sommigen hebben een geheel ander leefpatroon en soms hebben ze niet door dat ze zelf best wel luid zijn. De muren in de Japanse huizen zijn dun, dus heel veel is hoorbaar!

* Hoe vond je de bevolking daar?

Heel misschien heeft het te maken met het feit dat ik voornamelijk in Tokyo bevond, waar men zeer gewend is om toeristen tegen te komen. De mensen die ik tegenkwam waren allen vriendelijk en behulpzaam. Ik merkte wel dat ik de Japanse taal redelijk goed kon begrijpen, maar had een struikelblok: terug praten was een ander verhaal! In sommige gevallen werd het handen- en voetenwerk, en soms simpel Engels om verder te komen als ik niet meer wist wat sommige woorden in het Japans waren. Sommige mensen vonden het zeer interessant om een gesprek met mij te voeren en stelden vragen over waar ik vandaan kwam en wat ik in Japan kwam doen. Zij waren ook diegene die Engels wilden oefenen met mij.

* Heb je tips voor andere backpackers?

Ik ben zelf best wel voorbereid op reis gegaan, waardoor ik wist wat ik precies wilde gaan doen op bepaalde dagen. Maar laat je vooral adviseren door de andere backpackers/reizigers die je tegenkomt. Zij die veel reiservaring hebben weten altijd wel iets meer te vertellen over bepaalde locaties in Japan. Daarbij is het zeker handig als je een woordje Japans kunt, dat maakt het allemaal net even makkelijker!

* Hoe vond je het om weer thuis te komen na je reis?

Eén van de dingen die ik zo fijn vond aan Japan, was dat je in rust kon reizen. In de treinen is iedereen namelijk stil, je mag niet bellen en praten doet men ook niet. Men kijkt rustig naar hun telefoon, leest een boekje of doet een dutje. Dus toen ik aankwam in Nederland moest ik direct een omschakeling maken. Nadat ik op Schiphol was aangekomen, moest ik nog een stukje met de trein gaan reizen. Toen de deuren opgingen van de intercity die ik moest nemen, werd ik verwelkomt door een aantal enthousiaste mensen die het balkon van de intercity hadden overgenomen met hardcore muziek en sigaretten. Daar stond ik dan met mijn koffers op het perron en toen zei ik zachtjes mijzelf: “Welkom terug in Nederland, Francisca!”

 

Meer lezen van Francisca? Neem dan een kijkje op haar website of Facebook

 

Advertenties

Een gedachte over “Interview; Francisca in Japan!

  1. Leuk verslag. Japan staat ook nog op mijn verlanglijst als een van de landen waar ik nog naar toe wil gaan,
    met name om mijn eigen Ikigai te vinden.

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s