Shinyanga – Buhangija

Africa, Blog

14 juni vertrekken Gabriëlle en ik voor 3 dagen naar Shinyanga. Désirée en John blijven in Lamadi om bij Sister Helena te helpen. Wij gaan daar naar Buhangija toe om te kijken hoe het daar nu is. Vorig jaar was het er erg slecht. Er zaten 400 kinderen en de omstandigheden waren niet goed. Ik ben voorbereid op het ergste.

DSCN2756.JPG

Onze driver zegt dat het 2,5 rijden is, maar na 3 uur zijn we er nog steeds niet. Urenlang rijden we over een hobbelige zandweg, 20km per uur. Geen dorpjes te bekennen, eindeloze vlaktes… Het spookt wel even door ons hoofd dat als er nu iets gebeurd we echt in the middle of nowhere zijn… Uiteindelijk zijn we er pas na 5 uur!

We zetten onze spullen bij het hotel neer en besluiten nog even te gaan kijken bij Buhangija, ook al is het bijna avond. De “beveiliging” doet erg lastig en wil ons niet binnen laten terwijl er bekend is dat wij zouden komen. De directeur is er niet en ze moeten eerst toestemming krijgen. Ze blijven rustig hun potje dammen verder spelen en Engels kunnen ze niet. Uiteindelijk mogen we toch even naar binnen, maar alleen onder hun begeleiding. We mogen geen foto’s maken en alleen even gedag zeggen. We kunnen op deze manier niet veel doen en blijven maar kort.

DSCN2749.JPG

De volgende dag checken we eerst even of de directeur er is voor we weer naar Buhangija gaan. Deze keer kunnen we wel zonder problemen naar binnen. We praten eerst met de directeur. Het blijkt dat er veel is verbeterd sinds hij het heeft overgenomen. Het aantal kinderen is verminderd naar 200, het lijkt een stuk schoner en de kinderen zien er goed uit. Niet alle kinderen zijn er, een deel is naar een sportevenement.

Nadat we hebben getekend voor de kleding en zonnebrand die we hebben meegnomen mogen we uitdelen. Het gaat wel onder leiding van het personeel. De kinderen moeten allemaal keurig op een rijtje zitten en stil wachten tot ze wat krijgen. De kinderen zijn blij met de kleding en proberen bij elkaar de Nederlandse teksten op de shirts te lezen. Ze smeren zichzelf in met de zonnebrand die wij uitdelen. Er blijft een bepaalde afstand en de kinderen zoeken weinig contact, vorig jaar was dit totaal anders en vroegen ze juist erg veel aandacht. We weten niet of dit is, omdat ze het niet mogen of dat ze het zelf niet willen. We bekijken het terrein en de slaapruimtes, dat ziet er goed uit nu. We hebben klamboes meegenomen die we gaan ophangen. Het personeel en de oudere meisjes helpen ons mee waardoor dat snel gaat.

IMG_0887.JPG

We overleggen met de directeur over Meshak, we willen hem meenemen naar Sister Helena. Hij zegt dat hij zijn best gaat doen om zijn familie te vinden, maar uiteindelijk horen we later die avond dat we hem niet mee mogen nemen. Sister Helena gaat er zelf achteraan om zijn familie te vinden. Er moet eerst gemeld worden dat hij ergens anders gaat wonen voor hij weg mag bij Buhangija. Gelukkig zijn de omstandigheden hier verbeterd!

De dag erna gaan we weer terug naar Lamadi. Als we zitten te wachten op onze driver komt er ineens politie het terras op. Gabriëlle is net even spullen halen boven. Hij vraagt om mijn paspoort. Hij bladert er wild doorheen en zegt dat het niet goed is en vraagt wat ik hier kom doen. Even later komt Gabriëlle er ook aan en ook haar paspoort is niet goed volgens hem. Hij zegt dat we een werkvisum nodig hebben. Er komen nog meer politiemannen bij en ze willen ons arresteren. We moeten mee naar het bureau zeggen ze. Wij worden nu wel bang en weten niet wat we moeten doen. We bellen Sister Helena, maar die neemt niet op. Désirée neemt wel op en zegt dat we moeten zeggen dat we de ambassade gaan bellen en niet mee moeten gaan. Uiteindelijk heb ik de paspoorten kunnen terugpakken en komen we er met de schrik vanaf. Ze staan ineens op en zeggen dat we voor nu mogen gaan, maar de volgende keer moeten we zeker mee. Na nog even wachten komt onze driver, Josiah eraan en stappen we zo snel we maar kunnen in om hier weg te gaan. Wij zagen het al even voor ons… Gevangen in het buitenland, pfff… Gelukkig hebben we 6! uur de tijd om hier weer van bij te komen in de auto en zijn dan weer veilig terug bij Désirée en John, wat zijn we blij om weer bij hun te zijn!

DSCN2736.JPG

 

 

Advertenties

2 gedachtes over “Shinyanga – Buhangija

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s